२०८३ कार्तिक १८, बुधबार
तिहार आयो, झिलिमिली भयो !
हरेक घरमा दीयो बल्यो,
हरेक झुपडीमा लक्ष्मीको पूजा पनि भयो !
तर…
हरेक झुपडीमा लक्ष्मी कहिल्यै आइनन् !
धनीका महलमा सुनका दियो बले,
गरिबका झुपडीमा तेलका थोपा जले !
कसैले धनको थुप्रोमाथि पूजा गरे,
कसैले ऋणको भारी बोकेरै रात काटे !
कसैको महलमा झिलिमिली बत्ती बल्यो,
कसैको झुपडीमा चुलोसमेत बल्न सकेन !
कसैले सुनचाँदीले पूजा थाली सजाए,
कसैले एक छाक खानकै लागि पसिना बगाए !
लक्ष्मी मातासँग धनधान्य मागियो,
तर छिमेकीको भोक कसैले देखेन !
सुख, शान्ति र समृद्धिको कामना गरियो,
तर गरिबको आँसु पुछ्ने हात कतै भेटिएन !
लक्ष्मी माता त सबैकी साझा हुन्,
तर अवसर र सम्पत्ति किन केहीको मात्र ?
पूजा त सबैले श्रद्धाले गरे,
तर समृद्धिको उज्यालो किन सबैको घरमा परेन ?
सायद दोष पूजाको होइन,
सायद दोष हाम्रो सोच र कर्मको हो !
माता लक्ष्मीको कृपा सबैमा रहोस्,
हरेक घरमा सुख, शान्ति र समृद्धि छाओस् !
रामचन्द्र तिम्सिना
म्यागङ -५ सामरी, नुवाकोट
